Globalization and digitalization processes have led to profound transformations in scientific knowledge production and the functioning of research infrastructures. This transformation is not limited to technical and technological investments; it also directly affects management approaches, stakeholder relations, and corporate communication practices of research infrastructures. In large-scale and strategically significant research infrastructures, corporate communication has become a key management function that enhances the visibility of scientific output, strengthens institutional reputation, and supports sustainable collaborations. This study aims to examine corporate communication practices in digitalizing research infrastructures and to analyze the existing structure through the case of Turkey’s National Observatories. A qualitative research method was employed, and the corporate communication structure, digital visibility, and stakeholder relations of Turkey’s National Observatories were analyzed through content analysis and document review. The findings reveal that corporate communication activities within the observatories are conducted in a fragmented manner rather than through an institutionalized structure, that there is no centralized communication unit, and that digital communication tools are not used strategically at a sufficient level. Based on these findings, the study proposes a holistic corporate communication model for Turkey’s National Observatories. The proposed model emphasizes coordinated management of internal and external communication, strategic use of digital media, and consistent construction of corporate identity. In this respect, the study highlights the necessity of addressing corporate communication as a strategic management tool in research infrastructures within the context of digitalization.

Küreselleşme ve dijitalleşme süreçleri, bilimsel bilgi üretiminde ve araştırma altyapılarının işleyişinde köklü dönüşümleri beraberinde getirmektedir. Bu dönüşüm, yalnızca teknik ve teknolojik yatırımlarla sınırlı kalmamakta; aynı zamanda araştırma altyapılarının yönetim anlayışlarını, paydaş ilişkilerini ve kurumsal iletişim pratiklerini de doğrudan etkilemektedir. Özellikle büyük ölçekli ve stratejik öneme sahip araştırma altyapılarında kurumsal iletişim, bilimsel üretimin görünürlüğünü artıran, kurumsal itibarı güçlendiren ve sürdürülebilir iş birliklerinin geliştirilmesine katkı sağlayan temel bir yönetim fonksiyonu haline gelmiştir. Bu çalışma, dijitalleşen araştırma altyapılarında kurumsal iletişim pratiklerini incelemeyi ve Türkiye Ulusal Gözlemevleri örneği üzerinden mevcut yapıyı analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; içerik analizi ve doküman incelemesi yoluyla Türkiye Ulusal Gözlemevleri’nin kurumsal iletişim yapılanması, dijital görünürlüğü ve paydaş ilişkileri değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, söz konusu araştırma altyapısında kurumsal iletişim faaliyetlerinin kurumsal bir yapıdan ziyade parçalı bir biçimde yürütüldüğünü, merkezi bir iletişim biriminin bulunmadığını ve dijital iletişim araçlarının stratejik düzeyde yeterince kullanılmadığını ortaya koymaktadır. Çalışma kapsamında, Türkiye Ulusal Gözlemevleri için bütüncül bir kurumsal iletişim modeli önerilmektedir. Önerilen model, iç ve dış iletişimin eşgüdümlü biçimde yönetilmesini, dijital mecraların etkin kullanımını ve kurumsal kimliğin tutarlı bir şekilde yapılandırılmasını esas almaktadır. Bu yönüyle çalışma, dijitalleşme bağlamında araştırma altyapılarında kurumsal iletişimin stratejik bir yönetim alanı olarak ele alınmasının gerekliliğini ortaya koymaktadır.