Küreselleşme ve dijitalleşme süreçleri, bilimsel bilgi üretiminde ve araştırma altyapılarının işleyişinde köklü dönüşümleri beraberinde getirmektedir. Bu dönüşüm, yalnızca teknik ve teknolojik yatırımlarla sınırlı kalmamakta; aynı zamanda araştırma altyapılarının yönetim anlayışlarını, paydaş ilişkilerini ve kurumsal iletişim pratiklerini de doğrudan etkilemektedir. Özellikle büyük ölçekli ve stratejik öneme sahip araştırma altyapılarında kurumsal iletişim, bilimsel üretimin görünürlüğünü artıran, kurumsal itibarı güçlendiren ve sürdürülebilir iş birliklerinin geliştirilmesine katkı sağlayan temel bir yönetim fonksiyonu haline gelmiştir. Bu çalışma, dijitalleşen araştırma altyapılarında kurumsal iletişim pratiklerini incelemeyi ve Türkiye Ulusal Gözlemevleri örneği üzerinden mevcut yapıyı analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; içerik analizi ve doküman incelemesi yoluyla Türkiye Ulusal Gözlemevleri’nin kurumsal iletişim yapılanması, dijital görünürlüğü ve paydaş ilişkileri değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, söz konusu araştırma altyapısında kurumsal iletişim faaliyetlerinin kurumsal bir yapıdan ziyade parçalı bir biçimde yürütüldüğünü, merkezi bir iletişim biriminin bulunmadığını ve dijital iletişim araçlarının stratejik düzeyde yeterince kullanılmadığını ortaya koymaktadır. Çalışma kapsamında, Türkiye Ulusal Gözlemevleri için bütüncül bir kurumsal iletişim modeli önerilmektedir. Önerilen model, iç ve dış iletişimin eşgüdümlü biçimde yönetilmesini, dijital mecraların etkin kullanımını ve kurumsal kimliğin tutarlı bir şekilde yapılandırılmasını esas almaktadır. Bu yönüyle çalışma, dijitalleşme bağlamında araştırma altyapılarında kurumsal iletişimin stratejik bir yönetim alanı olarak ele alınmasının gerekliliğini ortaya koymaktadır.